En als de zon de maan ziet
Ik zoek een zachte, magische wereld en wil anderen uitnodigen op een mini avontuur. De intrigerende en enigmatische taferelen van Delphine Cuelenaere (1986°, Gent) ontstaan vanuit een genereuze zoektocht naar verbinding. Ik verdwaal in het proces en voel de verwondering van lijnen, kleuren en texturen die ontstaan. Intuïtief gooit ze letterlijk lijf en leden in de strijd om haar betoverende universum te creëren.
De kunstwerken lijken monumentale schilderijen maar het subtiele spel van texturen draagt vederlicht een fysiek zware artisanale techniek. Cuelenaere kerft doortastend lijnen en vlakken in hout door met een guts materie weg te snijden. Dit arbeidsintensieve proces is onverbiddelijk eerlijk. De lijnen zijn onherstelbaar. De grote kleurvlakken suggereren zacht de nerfstructuur van het hout in spannend contrast met de dieper gesneden grafische lijnen. Subtiel legt de houtsnede een dunne laag inkt op het papier en kleurt het delicate geheel. De variaties in diepte brengen ritmisch alles tot leven. De kunstenaar laat zich verrassen door het materiaal en gaat door tot de kleuren, lijnen en vormen haar toespreken. Tot grafische en picturale elementen gevoelsmatig moeiteloos versmelten tot een gebalanceerd geheel.
Vanuit persoonlijke indrukken, herinneringen en observaties schept Ceulenaere instinctief een affectief oeuvre met een sterke expressionistische kracht. De traagheid, toevalsfactor en openheid van haar werkwijze zijn integraal onderdeel van het narratief dat de grenzen tussen werkelijkheid en verbeelding verkent. Zoals de Britse kunstenaar David Hockney weet: We zien helemaal niet allemaal hetzelfde. Zelfs nu, als ik naar je kijk, is er ook de herinnering aan jou. En die herinnering is nu. Dus iemand die je nog nooit eerder heeft ontmoet, ziet een andere persoon. We zien allemaal iets anders. En ik ga er zelfs vanuit dat de meeste mensen eigenlijk nergens hard naar kijken. Cuelenaere destilleert uit pure observatie en in alle vrijheideen idee en schept het tot een kunstwerk langs doordachte stappen.
Het onderzoek van Cuelenaere is intiem, haast meditatief, en wordt gedreven door nieuwsgierigheid. Haar expeditie brengt de perceptie van rust en geborgenheid in dialoog met de algemene modus vivendi en het eigenwijze organische materiaal waar ze voor kiest. Dit leidt tot verstilde beelden met een spirituele dimensie die uitnodigen om het eigen kijken en beleven in vraag te stellen. De intrigerende composities zijn veelzijdig en hinten naar vegetatie of interieurelementen met af en toe een glimp van bewoners. Subtiele details en symbolische elementen scheppen een atmosfeer van raadselachtigheid. De sporadische
figuren evoceren tegelijkertijd het blije weerzien van een bekende als de afstandelijkheid van anonieme, toevallige passanten. Wanneer ze met hun rug naar de toeschouwer worden afgebeeld is de suspense snijdend tastbaar: zullen ze zich omdraaien en ons in de ogen kijken of zal de blik nooit kruisen? Het zijn zowel zelfportretten, als verloren dierbaren, als vrienden die we nog niet hebben ontmoet. Het is iedereen en niemand. En we zijn overal en nergens. Tijd en plaats laten zich niet onthullen. Het is zowel dag als nacht in de droombeelden van de kunstenaar.
Daar waar de zon de maan ziet omarmt Cuelenaere gretig de ondraaglijke lichtheid van het bestaan want ze weet dat licht niet zonder donker kan. Letterlijk, met een waanzinnig veelzijdig kleurenpallet, en figuurlijk door kwetsbaar haar observaties te delen, probeert ze te verzachten wat zo hard en zwart kan zijn maar ook zo warm en mooi. Radicaal accepteert ze het mysterie en de complexiteit van het bestaan, dat ze tegelijkertijd rouwt en viert.
Femke Vandenbosch, 2024
Ik zoek een zachte, magische wereld en wil anderen uitnodigen op een mini avontuur. De intrigerende en enigmatische taferelen van Delphine Cuelenaere (1986°, Gent) ontstaan vanuit een genereuze zoektocht naar verbinding. Ik verdwaal in het proces en voel de verwondering van lijnen, kleuren en texturen die ontstaan. Intuïtief gooit ze letterlijk lijf en leden in de strijd om haar betoverende universum te creëren.
De kunstwerken lijken monumentale schilderijen maar het subtiele spel van texturen draagt vederlicht een fysiek zware artisanale techniek. Cuelenaere kerft doortastend lijnen en vlakken in hout door met een guts materie weg te snijden. Dit arbeidsintensieve proces is onverbiddelijk eerlijk. De lijnen zijn onherstelbaar. De grote kleurvlakken suggereren zacht de nerfstructuur van het hout in spannend contrast met de dieper gesneden grafische lijnen. Subtiel legt de houtsnede een dunne laag inkt op het papier en kleurt het delicate geheel. De variaties in diepte brengen ritmisch alles tot leven. De kunstenaar laat zich verrassen door het materiaal en gaat door tot de kleuren, lijnen en vormen haar toespreken. Tot grafische en picturale elementen gevoelsmatig moeiteloos versmelten tot een gebalanceerd geheel.
Vanuit persoonlijke indrukken, herinneringen en observaties schept Ceulenaere instinctief een affectief oeuvre met een sterke expressionistische kracht. De traagheid, toevalsfactor en openheid van haar werkwijze zijn integraal onderdeel van het narratief dat de grenzen tussen werkelijkheid en verbeelding verkent. Zoals de Britse kunstenaar David Hockney weet: We zien helemaal niet allemaal hetzelfde. Zelfs nu, als ik naar je kijk, is er ook de herinnering aan jou. En die herinnering is nu. Dus iemand die je nog nooit eerder heeft ontmoet, ziet een andere persoon. We zien allemaal iets anders. En ik ga er zelfs vanuit dat de meeste mensen eigenlijk nergens hard naar kijken. Cuelenaere destilleert uit pure observatie en in alle vrijheideen idee en schept het tot een kunstwerk langs doordachte stappen.
Het onderzoek van Cuelenaere is intiem, haast meditatief, en wordt gedreven door nieuwsgierigheid. Haar expeditie brengt de perceptie van rust en geborgenheid in dialoog met de algemene modus vivendi en het eigenwijze organische materiaal waar ze voor kiest. Dit leidt tot verstilde beelden met een spirituele dimensie die uitnodigen om het eigen kijken en beleven in vraag te stellen. De intrigerende composities zijn veelzijdig en hinten naar vegetatie of interieurelementen met af en toe een glimp van bewoners. Subtiele details en symbolische elementen scheppen een atmosfeer van raadselachtigheid. De sporadische
figuren evoceren tegelijkertijd het blije weerzien van een bekende als de afstandelijkheid van anonieme, toevallige passanten. Wanneer ze met hun rug naar de toeschouwer worden afgebeeld is de suspense snijdend tastbaar: zullen ze zich omdraaien en ons in de ogen kijken of zal de blik nooit kruisen? Het zijn zowel zelfportretten, als verloren dierbaren, als vrienden die we nog niet hebben ontmoet. Het is iedereen en niemand. En we zijn overal en nergens. Tijd en plaats laten zich niet onthullen. Het is zowel dag als nacht in de droombeelden van de kunstenaar.
Daar waar de zon de maan ziet omarmt Cuelenaere gretig de ondraaglijke lichtheid van het bestaan want ze weet dat licht niet zonder donker kan. Letterlijk, met een waanzinnig veelzijdig kleurenpallet, en figuurlijk door kwetsbaar haar observaties te delen, probeert ze te verzachten wat zo hard en zwart kan zijn maar ook zo warm en mooi. Radicaal accepteert ze het mysterie en de complexiteit van het bestaan, dat ze tegelijkertijd rouwt en viert.
Femke Vandenbosch, 2024
Warmtewolk/ Heat Cloud
2024
Giclée print op Hahnemühle papier 300 gram
19 cm x 19 cm
Editie: 69 exemplaren
Hand gesigneerd en genummerd door de kunstenaar
Licht stil/ Slightly quiet
2024
Giclée print op Hahnemühle papier 300 gram
33 cm x 43 cm
Editie: 30 exemplaren
Hand gesigneerd en genummerd door de kunstenaar
Deze editie wordt aangeboden naar aanleiding van de solotentoonstelling En als de zon de maan ziet van 10 augustus tot en met 8 september 2024 in Kapel Rozenkrans te Koksijde (BE). Het kunstwerk kwam tot stand in samenwerking met TeamWorkProjects. Door de combinatie van technologische precisie en ecologische verantwoordelijkheid bieden deze giclée prints een moderne en duurzame manier om kunstwerken te reproduceren, waarbij zowel de artistieke integriteit als de milieuvriendelijkheid wordt gewaarborgd.
